Rzeka pod Rzeką

Niepewność

2011-11-16T12:36:00.000-08:00

Zbyt słabe mam ręce, zbyt blade
I sine mam usta milczące
Coś trzyma mnie mocno za szyję
I mam wrażenie zwodzące
Że żyję.

I jestem dziś niewzruszona
Mam oczy szare z szarości
Rozkładam szeroko ramiona
I w geście uśpionej dzikości
Usycham.

Nie marzę, nie płaczę, nie wzdycham
Nie boję się, co to znaczy?
I pytam w fałszywej rozpaczy:
Wciąż żyję, czy tylko

Oddycham?

Czekanie, wyprawa

2011-09-21T08:55:00.000-07:00

Siedzi i czeka, taka wierna i stęskniona

Czemu uparcie wypatrujesz smutku w jej niebieskim oku ?

Wpatrzona w morze marzy o podróży

Czemu zakładasz, że tą samą drogą ?

Jak sto lat temu tak dzisiaj i jutro

Penelopa (tak samo wierna i stęskniona)

wyrusza w przeciwną stronę.

Ziemia jest nieskończona i kulista

Czemu zakładasz, że nie spotkają się

Na końcu świata? Wstań i wyjdź naprzeciw Sobie.

Śpiew o walce

2011-09-14T10:30:00.000-07:00

A może lepiej skulić się w ramionach Boga?

I udać, że nie istnieją ból i straszna trwoga,

Która wypędza słabych z pola walki?

Boże składam mój miecz i opatruję rany

Otul miłością moje serce, Boże ukochany!

I schroń przed gniewnym okiem wroga.

Świat śpiewa smutną pieśń, że nie ma Boga

I widzę, sama we własnych ramionach

Się kulę, ukrywam

obdarta, splamiona, lecz…żywa.

Podnoszę miecz, o ile jest mi lżejszy

I świat wydaję się o tyle mniejszy

O ile w sobie nabrałam wielkiej siły.

I spadam jakby z nieba, świecie miły!

W euforii dzikiej będę tańczyć

Mam miecz i mam splamione krwią dwie silne dłonie

I mam nie walczyć?

Będę, lecz jeśli jeszcze kiedyś trafię na rozdroże

Czy zaistniejesz wtedy znowu, dobry Boże?

taniec nieprzestraszony

2011-09-06T11:41:00.000-07:00

Nie nazywajcie mnie kobietą bez rozumu

Albo nazwijcie mnie tak jeśli chcecie

Cóż mi uczyni złego śmiech szyderczy

I wasze zapomnienie kobiecości ?

Ściągam sukienkę, jestem przy was taka naga

Obrana do najgłębszych warstw miłości

Obdzieram się ze skóry aż do białych, nagich kości

A kości moje tańczą w tej ciemności

Przed którą nie mam lęku ani wstydu

Cóż mi uczyni wasza myśl gardząca?

Wy sami tylko nie oddalcie się od słońca

Ja dalej tańczę, a wy czemu się boicie

Końca ?

Czy to dlatego, że nie widać już odbicia

w tej kiedyś tak przejrzystej rzece życia ?

Czy to dlatego, że jest czarna, pełna śmieci ?

Nie boję się i tańczę, tańcem proszę

Nie topcie w brudnej rzece moich dzieci.

Mój Dom

2011-05-03T09:16:00.000-07:00

Idę do Domu, mój Dom stoi daleko

Wracam do Domu, długo szykowałam wygodne buty

Tęsknię, ale nie wiem czy wciąż pamiętam drogę

Jak mogłam tak nieuważnie się oddalić?

Idę dziś do Domu, tak mocno bije mi serce

Wiesz dobrze, że chciałabym, ale nie mogę

Zabrać Cię ze sobą

Nie mogę nawet obejrzeć się za siebie kiedy będę odchodzić.

Idę, bo od dawna nie przekroczyłam progu mego Domu

Wciąż jednak pamiętam jego zapach bardzo wyraźnie

Pamiętam ciepło, które go ogrzewa i wodę, która go otacza

Woda płynie nieskrępowanym strumieniem, daje mi pić kiedy potrzebuję.

Zrobiłam pierwszy krok, wiem, że nie ma już odwrotu,

Poczekaj tu na mnie a przyniosę nam z mojego Domu

Życiodajną wodę i nieskończoną mądrość.

2011-05-02T07:21:00.000-07:00

Jest tyle różnych miejsc, gdzie jestem w jednej chwili
w krainie mórz i burz i słońca i motyli
Jest tyle różnych pór, co trwają w jednym miejscu
pora spokojnych wód i dalekiego rejsu,
pora zgaszonych świec i suszonego prania,
pora nowego życia i pora umierania

Nie idę, kiedy dalej iść nie trzeba
I stoję (czasem sama) pod dobrym dachem nieba
I czekam długo, bez obawy, aż minie pora stania
I lecę, czasem aż do słońca, gdy przyjdzie czas latania

Nigdy mi nie mów "zostań" gdy nie ma już odwrotu
Pójdę lecz przecież wrócę, bo jest też czas powrotu

2011-02-24T11:01:00.000-08:00

Jestem strumieniem, rozbijam się o kamienie.
Nic nie boli. Biegnę z zamkniętymi oczyma.
Coś mnie chroni, a ktoś - mnie trzyma.
Niesie mnie wiatr, niosę się sama w objęciach
Przytulam wszystkie swoje oczy i wszystkie serca.
Jestem tu i zawsze tutaj byłam,
Jest coś, co nie chce mnie upuścić,
moja siła ?
I wynosi mnie w górę, na wysokości,
zawodzi mnie i spadam na zieloną ziemię
Mam połamane ręce, nogi, wszystkie kości,
I od nowa się wzbijam, drogie Słońce,
Do Ciebie.

Ten Świat wyciąga do nas ręce, przytulmy go, jak najprędzej.

wporanku

2011-02-20T01:37:00.000-08:00

A kiedy przyjdzie dzień otworzę wszystkie okna, wezmę głęboki wdech.
Przyszedł dzień i biorę tysiąc wdechów,
I zapominam dźwięki i zapominam mowę
I pada miękki śnieg na moje silne ręce i moją silną głowę.

świecie złocisty

2011-02-10T14:16:00.000-08:00

Jest zimny kamień w wodzie i cztery pory roku, świat i towarzysz mój (gdy trzeba zwalnia kroku), niebo i ziemia i kolorowe brzmienie o poranku, ja jestem krową i ciepłym, białym mlekiem w Twoim garnku.

2010-12-08T12:14:00.000-08:00

Cóż tu się zmienia? Pory roku.
Niech nie pada na nas lodowaty cień, lepiej lśnijmy jak biały biały śnieżek.
Cały dobry świat dzieje się właśnie teraz, cieszę się, że mam takie ciepłe buty.
Jestem niewidzialna jak słoik a czasem widzialna jak słoik pełen poziomek, a czasem widzialna jak słoik buraków.
Cóż tu się zmienia? Nie moja myśl niebieska.

I believe in st. Nicholas
Its a different type of Santa Claus

Dzień zimowy albo oczekiwanie na zimową noc.

2010-12-02T06:23:00.000-08:00

Dziś jestem i nie ma mnie jutro, dziś taki piękny śnieg leży na wszystkich kawałkach ziemi, na które patrzę z okna, inspiruje mnie, zachwyca mnie. Chcę coś o nim napisać, ale już sama próba zniweczyła prawie że niesamowitość jego bycia. A więc jest śnieg i ja czasem po nim chodzę, a czasem on po mnie. I jest też moja głowa w chmurach i moja wielka radość, że jest życie. Patrzę i widzę, słucham i słyszę. Kochaj mnie, świecie.
Mam na imię Maria i uwielbiam śpiewać zimą.